Blog #1: een stormachtig begin

Ooit een internationale intercity tegengehouden? Het was de eerste taak van onze onderneming, op de vroege woensdagmorgen. De zonnestralen waren net doorgebroken en ik, Celine, stond met al mijn bagage -veel- op het station van Ede Centrum. Maar daar aangekomen, bleek al dat iets niet klopte. En dan ook nog iets met een storm… Lees nu onze spannende eerste blog over onze reis in Berlijn!

Hoe stop je een intercity?

Oké, we zullen het hele verhaal met jullie delen. Net als ik, had ook Jasper ‘s ochtends vroeg op Ede Centrum moeten zijn. For the record: normaal is hij altijd op tijd. Hij had zich verslapen en het leek erop dat hij de intercity naar Berlijn zou missen. Halsoverkop pakte hij de bus naar Apeldoorn. Eigenlijk tegen beter weten in, want de bus zou een paar minuten na het vertrek van de intercity aankomen. Margriet en ik zaten al in de trein en al snel rees de vraag: hoe stop je een intercity?

Antwoord: door het te vragen aan een conducteur terwijl je (in dit geval) haar heel lief aankijkt. Want dat deed ik. En ze zou haar best voor ons doen. En ik voor Jasper! Apeldoorn. Er was nog geen bus met Jasper en de trein mocht al vertrekken. Maar na een beetje rekken en half uit de trein-deur hangen, kwam daar een groen busje aan. En uit dat busje vloog Jasper. En binnen een halve minuut waren we allemaal herenigd. Wat een begin hè?

Storm? Chillen op z’n vegans!

De reis was verder geslaagd. We zitten in een fijne AirBnB, met een aardige gastheer en een bereikbare locatie. Tijd om een hapje te eten! Het werd Italiaans, in een restaurantje een paar wijken verderop. De temperatuur in Berlijn was een stukje hoger dan in Nederland en we hadden allemaal onze outfits verwisseld voor iets koelers.

Bij het metrostation kwam Margriet erachter dat ze haar kaartje was vergeten, maar gelukkig had het ondergrondse, benauwde, rijdende koekblik vertraging. Snel een nieuwe gekocht. Nog op tijd. Onderweg werd de lucht om ons heen steeds donkerder en het begon steeds harder te waaien. Maar dat mocht onze stemming niet drukken. We waren – compleet – in Berlijn!

Totdat we buiten kwamen. Het was tien minuten lopen naar het restaurant, maar we waren pas net de brug over (wist je dat Berlijn meer bruggen heeft dan Venetië? Vertelde Margriet) en ineens barstte er een enorme storm los! Het eerste dat we tegenkwamen was een vegan café. Daar stonden we dan, in een vegan café, kijkend naar de stromende regen. Met ons enige restje contant geld (tip: neem daar veel van mee in Duitsland) konden we er wat drinken kopen om de storm af te wachten. Gelukkig trok de storm over en hebben we het restaurant bereikt. En ik kan je zeggen, het was het waard!

(Daarna hebben we nog pizza gegeten met ham en salami.)

En dan vandaag nog

Dat waren de verhalen van gister (woensdag). Gelukkig zijn niet al onze dagen zo wild, hoop ik tenminste. We hebben vandaag (donderdag) lekker gewerkt! Kristel en ik begonnen goed, met een flinke work-out die bewees dat mijn conditie niet zo goed is, oeps. Ook staan er allemaal interviews, leuke tours – Margriet en ik gaan een street-art tour doen- en leuke activiteiten gepland. Om de dag even in het heerlijke zonlicht af te sluiten (het is hier dus warmer dan in Spanje! Vertelde Margriet), zijn we nog lekker gaan wandelen in een groot park (Tiergarten). Morgen (vrijdag) hebben Jasper en ik ons eerste interview!

Hou ons in de gaten, dan houden wij jou op de hoogte met vlogs, blogs en leuke foto’s! Volg je ons al op Instagram? -> @storyhubnl

Beeld: Kristel en Margriet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *